Anne-Baba (Ebeveynlik) Becerileri

Bazen anne-babalar çocukları öfke nöbeti geçirdiğinde çocuklarının dağıldığını, delirdiğini veya kontrolden çıktığını hissedebilirler. Oysa ki çocukta birikmiş olumsuz duyguların da tıpkı dışkılama sistemimiz gibi dışarı atılması çocuk için iyileştirici ve olumlu niteliktedir. Öfkesini dışarı atmaya izin verilmemiş çocukları depresyon riski karşılamaktadır. Bazen çocuğun kaybolmuş bir oyuncak için çılgınca ağlaması, aslında hayatındaki bütün kayıplar için ağlamasıdır. Yada çocuğun yapabilecekken su şişesini kapatamamasından ağlaması aslında kendini güçsüz hissettiği diğer durumlar için ağlamasının bahanesidir.

Eğer anne-baba çocuğunun ağlamasına veya öfke göstermesine hiç izin vermiyorsa, bu çocuklar genellikle duygularını gösterecek kadar güvende hissedemediklerinden kendi sakinleştirici iç-denetim (yani bastırma) mekanizmalarını kurarlar. Ağıza birşeyler sokma (parmak emme, meme emme), ya da bir battaniye, yastık veya oyuncağı elleme, veya yüz, boyun, omuz kaslarını germe gibi “kontrol” kalıplarına bağımlı hale gelirler. Sigara içme, yemek yeme, tırnak yeme yetişkinlik hayatında duyguları bastırmak için sık görülen “kontrol kalıpları”dır.

Öte yandan, anne-baba sınırsızca çocuğun tüm isteklerini karşılar duruma gelir ise, çocuk muhtemelen anne-babayı farkında olmaksızın yönetmeye başlayacaktır. Sağlıklı evlerde çocuğun yaşı büyüdükçe çocuk her istediğinin yapılamayacağını ve bazen hayal kırıklığı yaşamanın o kadar da ölümcül olmadığını görerek büyür. Böylece sosyal ortama uyum sağlar, anne-babanın izinde uyum kapasitesini artırarak gelişim dönemlerini sağlıkla yaşar. Eğer anne-baba çocuğun yaşı büyümesine rağmen, çocuk hiç üzülmesin ve ağlamasın prensibine dayalı ebeveynliklerini devam ettiriyorlarsa, evi çocuk yönetir, evde kaos çıkar. Anne-baba genellikle yorgundur ve çocuğun gelişimi yaşıtlarına göre geri kalır.

Anne-baba eğitimlerinde çocukların duygularını boşaltabilecekleri güvenli ortamı yaratırken, çocuğun yaşına uygun şekilde sınır koyma becerisi kazandırılır. Çocuklar da yaşlarına uygun bir sınır koyulduğunda daha mutlu büyürler. Mutlu çocuk- mutlu anne-baba dengesinin oluşturulması için öncelikle anne-babanın dengeli çevresel ortamı yaratmayı öğrenmeleri gerekir.